Ahh, λύση πολιτισμού. Στην Αρούμπα, όπως και οπουδήποτε αλλού με πανέμορφες παραλίες και μια ύφεση των τοπικών / ακμάζουσα τουριστική οικονομία, οι ντόπιοι, να αντιμετωπίζονται σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας από τους τουρίστες, και οι τουρίστες, να αντιμετωπίζονται όπως και το περπάτημα πιστωτικών καρτών από τους ντόπιους. Αναρωτιέμαι αν "φιλοξενία" αναζητά πάντοτε έτσι.
Και είμαι ανάγνωση σχετικά με την πιο επαίσχυντη θηριωδίες του 20ου αιώνα, ενώ η συνεδρίαση poolside, swilling δροσερό μπουκάλι "Πρόεδρος", το οποίο περιβάλλεται από μεγάλη ολλανδική sunbathers.
"Ο Μεγάλος Πόλεμος για τον πολιτισμό: την κατάκτηση της Μέσης Ανατολής, Ρόμπερτ FISK," Random House Publishing, 2005, 1136 σελίδες FISK μιλούν για τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ, το «ξεχασμένο πόλεμο":
"... Θα ήθελα να περπατήσετε μέχρι την Παρασκευή προσευχές στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης και κατά τη διάρκεια του πολέμου συχνά θα δείτε αυτά τα μικροσκοπικά στρατιώτες-εξίσου μικρά και ξέγνοιαστες ως ζωής και θανάτου, όπως αυτές που είχα συναντήθηκαν στα χαρακωματα outsid Dezful. Η επιγραφή στην κόκκινη ζώνες γύρω από τη μικρή αγόρια κεφάλια ήταν ανένδοτος. "Ναι, Khomeini, είμαστε έτοιμοι», είπε. Και τους επίδοξους μάρτυρες, παρόμοια ντυμένοι με στολές κίτρινο τζόκινγκ, χτυπούσαν τη μικρή γροθιές κατά στήθη τους με όλες τις άλλες λάτρεις, σε χρόνο, με την CHANTS. Αυτή η εγκεφαλική drumbeat-τουλάχιστον δέκα χιλιάδες χειροκρότημα φορείς κάθε τέσσερα δευτερόλεπτα-παλμική σε όλη τη χώρα, όπως έκανε κάθε Παρασκευή κατά τη διάρκεια των ερτζιανών κυμάτων του ιρανικού ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Το κοινό ήταν γνωστά, ακόμη και αν τα πρόσωπα αλλάζει από εβδομάδα σε εβδομάδα: μουλάδες, αναπηρικής των βετεράνων του πολέμου, οι φτωχοί της Νότιας Τεχεράνη, οι εθελοντές και τα παιδιά του ιρακινού αιχμαλώτων πολέμου, πράσινο-ένστολοι και με την προσευχή trucked έδαφος για την κατάρα των δικών τους πρόεδρος.
Προσευχές της Παρασκευής ήταν ένα μοναδικό συνδυασμό του θρησκευτικού συναισθήματος και την εξωτερική πολιτική δήλωση, ένα είδος Μπίλι Graham σταυροφορία και ένα εβδομαδιαίο μέλος του Έθνους διεύθυνση έλασης σε μία. Ένας ξένος-και ιδιαίτερα στο δυτικότερο-θα μπορούσε να είναι σ 'αυτό που είδε, ακόμα διαταραχθεί. Αλλά δεν ήταν δυνατό να εντυπωσιαστεί. ", Σελίδα 231
Ο Μεγάλος Πόλεμος για τον πολιτισμό: την κατάκτηση της Μέσης Ανατολής από τον Robert FISK, Random House Inc, 2005, 1136 σελίδες
Ποιος είναι αυτός ο τύπος FISK; Θυμάμαι άκουσε το όνομά του πριν από χρόνια? Επειδή δεν ήρθα σε όλη ένα από τα άρθρα του, αλλά επειδή ήταν συχνά αναφέρεται ως ένας δημοσιογράφος που αντιτίθενται εισβολή στο Αφγανιστάν μετά το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου καταστράφηκε. "Το μόνο Δυτικών Δημοσιογράφος να έχει συνέντευξη ο Οσάμα Μπιν Λάντεν", "Το κύριο εμπειρογνώμονα για την μετά τον πόλεμο των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή," η "ατρόμητος London Times Reporter", κλπ. κανένα από αυτά δεν κάνουν περιγραφές δικαιοσύνης σε αυτό το δυναμικό. Όπως διάβασα το βιβλίο του "Η Μεγάλη Πόλεμο για Πολιτισμός", καθίσταται προφανές γιατί, παρά τα 30 χρόνια dodging σφαίρες και καταμέτρηση πτωμάτων, που δεν περιλαμβάνεται πλέον στα μέσα μαζικής ενημέρωσης της συζήτησης της εξωτερικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή ? ζητά η New York Times "ψόφιος» και «δειλή», αναφέρει το θαυμασμό του για Peter Jennings "η είδηση, αλλά δεν εργάζεται για την οργάνωση", άφοβος και με σαφήνεια γράφει πράγματα όπως:
"Για τις« τρομοκράτες », διαβάζεται« αντάρτες », ή-όπως ο Ronald Reagan, θα τους καλέσει τα επόμενα χρόνια-" αγωνιστές της ελευθερίας ». Τρομοκράτες, οι τρομοκράτες, οι τρομοκράτες. Στη Μέση Ανατολή, σε ολόκληρο το μουσουλμανικό κόσμο, αυτή τη λέξη, θα γίνει μια μάστιγα, μια ανούσια σημείο στίξης σε όλες τις ζωές μας, μια τελεία ανεγέρθηκε για να ολοκληρώσετε τη συζήτηση όλων των αδικιών, όπως ένα τείχος κατασκευάστηκε από τους Ρώσους, Αμερικανούς, τους Ισραηλινούς, η British , Πακιστανοί, Σαουδάραβες, τους Τούρκους, για να μας κλείσουν. Ποιος θα μπορούσε ποτέ να πω μια κουβέντα υπέρ των τρομοκρατών; Τι θα μπορούσε να δικαιολογήσει προκαλέσει τρόμο; Έτσι οι εχθροί μας είναι πάντα "τρομοκράτες". Στο δέκατο έβδομο αιώνα, οι κυβερνήσεις που χρησιμοποιούνται "αιρετικός" με τον ίδιο σχεδόν τρόπο, να θέσει τέλος στο διάλογο, να προδιαγράψει υπακοή. Karmal πολιτική της ήταν απλό: είτε είστε μαζί μας ή εναντίον μας. Για δεκαετίες, άκουσα σε αυτή την επικίνδυνη εξίσωση, εκφράστηκε από την καπιταλιστική και την κομμουνιστική, πρόεδροι και οι πρωθυπουργοί, στρατηγοί και υπαλλήλων των υπηρεσιών και, φυσικά, εφημερίδα editiors. "(P62-63)
Σελήνη, την Ιορδανία, το Δάσος και στη Λίμνη Tahoe, φωτογραφία από άγνωστη Βραζιλίας τουριστικών
Σκι πληρώνουμε είναι περίπου ένα μάτσο λεφτά για να σταθεί στην γραμμή με horde της αποκρουστικός, προαστιακό wankers, και είναι εντελώς αξίζει τον κόπο.
Seth Holton hiked και εγώ σε αυτό το μικρό αλεξίπτωτο στο Crystal Mountain κοντά του Βασιλιά Θρόνου αρκετές φορές. Seth καθιστά εξαιρετικά εύκολη ματιά. Μου είπε: "Θα ήθελα να είδους κόμμα με ορισμένες από αυτές τις πέτρες προς τα κάτω», και εξαφανίστηκαν.
Η πρωτεύουσα hillbillies δεν αφήσουμε αυτές τις επικείμενες λύτης επετείους αποκτήσετε με τον τρόπο της καλής dance μέρος το Σαββατοκύριακο? Εδώ είναι μερικές φωτογραφίες από ένα υπόγειο πάρτι γενεθλίων σε κάτι-και-Alder, στην οποία όλοι φορούσαν stick-on Bindis και χόρεψε όπως Shiva. Οι άνθρωποι ήταν μόνο είδος αλευροποιίας κοντά σε αυτό το λίγο υγρός υπόγειο, παίζει ένα όργανο εκκλησία, μέχρι ΕΔΙΠ Κεμάλ Oner εμφανίστηκε με δύο αυτόνομες powered ηχεία και ένα φορητό υπολογιστή. Μετά από αυτό το διασκεδαστικό έγινε τόσο έντονη η μόνωση κυριολεκτικά ήρθε από το ανώτατο όριο. Ή μήπως ήταν ήδη έτσι.
Δίκλινο Sad: Σήμερα είναι, επίσης, την 41η επέτειο της σφαγής My Lai, με τον οποίο η αμερικανική στρατιωτική συγκλόνισε τον κόσμο με τη σφαγή πάνω από 500 άοπλους βιετναμέζικα αμάχων, κυρίως γυναίκες και παιδιά και ηλικιωμένους. Big props να μου μπαμπά dodging για το σχέδιο το 1968, και να γίνει μια εμπορική-hopping, ροκ-hounding αλήτης. Charles Hoag είναι ένας αντι-ήρωας πολέμου.
Πρώτον, ένα φιλικό αστυνομικός τράβηξε πάνω μου για την παράνομη στροφή, αλλά δεν μου δώσει ένα εισιτήριο. Στη συνέχεια, είδα αυτά τα όμορφα κομμάτια σε σχέση με ένα τείχος για την αγορά του δρόμου, προφανώς με την ιδιότητα του ιδιοκτήτη πλήρη άδεια. Μόνο με το 253.
Απλά, δεδομένου ότι το 50 Craig είναι ένας από τους ταχύτερα αγγελιαφόρους στο Σηάτλ δεν σημαίνει ότι η απερίσκεπτη με πακέτα του, έτσι θα ήταν ασυνήθιστο όταν έπεσε το καφέ-χαρτί τυλιγμένο είδους έξω από το σάκο. Πρέπει εκφορτώνονται στην πεζοδρόμιο με λίγο plink, και ελπίζει ότι δεν ήταν κάτι σημαντικό. Αποδείχθηκε ότι είναι ωραία κρυστάλλινα goblet, με τις λέξεις "Waterford Crystal" χαραχθεί στο κάτω μέρος.
Αγνοία του 50, χιλιάδες μίλια μακριά στην Ιρλανδία σε ότι ακριβώς τη στιγμή, οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο Waterford Crystal ασκούν επάγγελμα του χώρου εργασίας τους. Αφού απολύθηκε unceremoniously και είπε να ξεκινήσει πριν από την ιδιοκτησία των αυτοκινήτων τους ήταν συρόμενα από το χώρο στάθμευσης, οι εργαζόμενοι που έχουν απασχοληθεί επί δεκαετίες έμαθαν επίσης ότι οι συντάξεις που είχε εξαφανιστεί, και ότι δεν θα πρέπει να λαμβάνουν αποζημίωση, ώστε να επιστρέψει σε stormed του κτιρίου και έχουν κατοχής του εργοστασίου λόγο από τότε.
Παίζοντας λίγο πόκερ και τότε μπορεί ένα shotgunning των Hamm του με τον πατέρα σου. Παράδεισος.
* Με κανέναν τρόπο δεν μπορώ να εγκρίνω τη συμπεριφορά σε αυτές τις φωτογραφίες? Δεν είναι "αστείο" ή ακόμη "συναρπαστικό", τόσο ως έχουν "τρομακτική", και "εμβληματικών της αποσύνθεσης."
A Strange Land λοιπόν: Το ταξίδι της Epic Cabeza de Vaca από Andrés Reséndez, Περσέας εκδόσεις, 2007, 336 σελίδες
Στις αρχές του δεκάτου έκτου αιώνα, μια εκστρατεία του ισπανικού πλοίου τους εξερευνητές ναυάγησαν στα ανοικτά των ακτών της Φλόριντα. Όλοι οι άνδρες σκοτώθηκαν εκτός για τρεις Ισπανοί και μια αφρικανική δούλος, ο οποίος κατέληξε το περπάτημα μέχρι να φτάσουν στην ακτή του Ειρηνικού. Πήρε τα δέκα χρόνια. Μαζί με τον τρόπο που πέθαναν σχεδόν δεκάδες φορές, ήταν υποδουλώθηκαν Ινδών για έξι χρόνια, και επέζησε από το φαγητό σφάλματα, salamanders, ρύποι, και κακά. Το πιο εκπληκτικό πράγμα σχετικά με τους απίστευτο ταξίδι είναι ότι κάπου στην πορεία, μετά τη φράση "θα ιθαγενών", άρχισαν επιδόσεις "επούλωση θαύματα" για τους Ινδιάνους της Αμερικής συνήλθε, και έγινε φανταστική διασημότητες με συνοδεία πολλών χιλιάδων ιθαγενείς που ακολούθησε παντού . Το βιβλίο είναι απίστευτο ως ιστορία επιβίωσης, αλλά επίσης δείχνει ένα εντελώς διαφορετικό είδος της επαφής μεταξύ των Ευρωπαίων και των Ινδών, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Όταν τα τέσσερα εξερευνητές συναντήθηκαν τελικά Christian conquistadors στην ακτή του Ειρηνικού, ήταν γυμνός, barefoot, και γενειοφόρος? Και είχαν χιλιάδες Ιθαγενείς Αμερικανούς φίλους που ταξιδεύουν μαζί τους. Ήταν αντίθετοι με τις πρακτικές της υποδούλωσης και βαναυσότητα που είχαν ήδη ισπανική πολιτική στην περιοχή, και πίστευα σε μια ειρηνική κατάληψη και τη συνύπαρξη με τους ντόπιους. Δεν είχε πολύ δουλειά, αλλά θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι ζωή θα μπορούσε να έχει σαν ΧΩΡΙΣ NAFTA. Εδώ ρυμουλκούμενο Μεξικού για την ταινία που έγινε σχετικά με Cabeza de Vaca το 1990.
Film εμπειρογνώμονες λένε συχνά ότι Citizen Kane είναι η καλύτερη Orson Welles ταινία, αλλά εγώ λέω ότι το Touch του Κακού. Το φανταστικό σενάριο που πηγαίνει από εκατό μίλια την ώρα, Charlton Heston στο "μεξικάνικο" συνθέτουν ένα smoldering επιδόσεις από Marlene Dietrich, μια freaky βιασμού / dance μέρος ακολουθία με ένα μάτσο ναρκωτικά crazed Μεξικού hipsters, και για τα υπέρβαρα, αηδιαστικό Orson Welles που μοιάζει με ένα μπλοκ tofu φοράει αδιάβροχο είναι μερικά μόνο από τα εκπληκτικά πράγματα που πρέπει να εξεταστεί σε αυτή την ταινία.
"Η γριά βρέθηκε ένα παπούτσι στο δρόμο ... υπήρχε ένα πόδι στο εσωτερικό του ... είμαστε θα σας κάνει να πληρώσετε για το, αγόρι μου."
Κάθε φορά που αρχίζω αίσθηση του κόσμου είναι σαν να μου κάτω, Πάω να παρακολουθήσετε αυτό το βίντεο από τον αδερφό μου γάτα της Ιορδανίας. Προφανώς αυτό συμβαίνει μερικές φορές όταν τα γατάκια να έχουν γεννηθεί σε μια μεγάλη στρωμνή και να είναι σε θέση να βγει από κάτω τους αδέλφια? Οστά των ποδιών τους δεν ισιώνω και καταλήγουν με αυτά τα αστεία πίσω πόδια. Stimpson έχει μια καρδιά από χρυσό και ο ίδιος αγαπά να παίζουν παιχνίδια, και δεν φαίνεται να παρατηρήσετε ότι τα πόδια του δεν πραγματικά εργασία. Από την άλλη πλευρά, έχει ένα ζευγάρι μπράβο για την εμπρόσθια πόδια ότι μπορεί πράγματι pick up με σφάλματα. Είναι πολύ εμπνευσμένο. Πας, Stimp.
